Μία από τις συχνές δυναμικές στη θεραπεία ζεύγους είμαι όταν ένας σύντροφος αποτυγχάνει να θεωρήσει ότι δεν έχει δίκιο. Το περιεχόμενο ποικίλει: σεξουαλική ζωή, χρήματα, παιδιά ή άλλα. Και οι αποφάσεις μπορούν να ποικίλουν επίσης από μηδαμινής σημασίας (πχ η κατάλληλη στιγμή βόλτας του σκύλου) σε μεγαλύτερης (πχ τόπος κατοικίας). Κάποιοι ελεγκτικοί σύντροφοι ίσως επιλέγουν αυτό που θα ελέγξουν, ενώ κάποιοι ελέγχουν τα πάντα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι δύσκολο να βρουν κοινή λύση σε ένα ζήτημα.

Ο ελεγκτικός σύζυγος παίζει το ρόλο του δασκάλου/γονέα ενώ ο άλλος του μαθητή/παιδιού, απαιτώντας σεβασμό στους κανόνες και τιμωρία όταν επιδεικνύεται αντίσταση. Οι τιμωρίες μπορεί να λάβουν πολλές μορφές: «παρακράτηση» τρυφερότητας ή σεξουαλική αποχή, λεκτική προσβολή ή ακόμα και διαζύγιο.

Συχνά το άλλο μέλος της δυάδας (το αδύναμο μέρος) «θρέφει» αυτή την δυναμικότητα με την επανάσταση, την αντίσταση ή την παθητική συμπεριφορά.

Για να μην υπάρχει αυτή η προσέγγιση, υπάρχουν τρόποι διαχείρισης ενός συντρόφου που αρνείται τη διαπραγμάτευση σε μία σχέση:

1. Εκφράστε την εμπάθειά σας: οι περισσότεροι ελεγκτικοί σύντροφοι βιώνουν άγχος όταν χάνουν τον έλεγχο. Αυτό μπορεί να το κάνουν συνειδητά ή ασυνείδητα, αλλά αντί να αντιστέκεστε στον έλεγχο, αναγνωρίστε το άγχος τους και προτείνετε την συνδιαλλαγή. Εάν δείξετε αντίσταση, θα αυξηθεί η ανάγκη του για έλεγχο και δε θα μειωθεί.
2. Παρουσιάστε αποδεικτικά στοιχεία: εάν νιώθετε ότι έχετε δίκιο, δώστε στο σύντροφό σας τα αποδεικτικά στοιχεία που υποστηρίζουν τη θέση σας. Εάν το περιεχόμενο είναι, για παράδειγμα, οικονομικό, προσφέρετε τα νούμερα/αριθμούς για να το αποδείξετε. Οι αποδείξεις ίσως μειώσουν το επίπεδο άγχους που έχουν προκειμένου να προσπαθήσουν να ελέγξουν τα πράγματα.
3. Χρησιμοποιείστε την αξιοπιστία σας: εάν έχετε αποδείξει στο παρελθόν ότι είχατε δίκιο σε ένα παρόμοιο θέμα και τώρα συζητιέται πάλι, παρουσιάστε το στον σύντροφό σας ως δυνατό επιχείρημα.
4. Επιλέξτε πότε θα επιτεθείτε: μη μπαίνετε στη διαδικασία να δημιουργήσετε διαμάχη φύσης παιδιού/γονέα. Επιλέξτε πότε θα  εμπλακείτε στη μάχη και πότε θα δείξετε αντίσταση.
5. Να είστε αντικειμενικοί: Παραδεχτείτε ότι υπάρχουν και τομείς για τους οποίους πιστεύετε ότι ο σύντροφός σας έχει δίκιο. Σε αυτούς τους τομείς θα πρέπει να υπάρχει ισχυρότερος έλεγχος.
6. Ελέγξτε τα συναισθήματά σας: όσο πιο πολύ αναστατωμένοι ή συναισθηματικοί γίνεστε με τον ελεγκτικό τύπο, τόσο πιο παράλογα θα σας προσεγγίσει. Παρουσιάστε την άποψή σας ήρεμα και λογικά.
7. Εστιάστε στο θετικό: δεν είναι όλοι οι έλεγχοι αρνητικοί, ειδικά εάν σας προστατεύουν από το χάος. Δώστε θετική ενίσχυση όταν ο σύντροφός σας προσπαθεί να σας ελέγξει αλλά ταυτόχρονα θέλει να σας προστατέψει από κάτι απειλητικό.
8. Αυξήστε στην ενόραση: όταν αναγνωρίσετε το άγχος του συντρόφου σας, τότε θα πρέπει να του δώσετε μία καλή εξήγηση. Για παράδειγμα, οι ελεγκτικοί τύποι έχουν βιώσει απορρίψεις στην παιδική ηλικία ή αναγκάστηκαν να προσαρμοστούν σε ακατάλληλες ή μη επιθυμητές συνθήκες γονικής φροντίδας. Συζητήστε με ήρεμο τρόπο αυτές τις τραυματικές ιστορίες του παρελθόντος και συνδέστε τες με την παρούσα ανάγκη του για έλεγχο της κατάστασης.

Μία φράση προειδοποίησης: το να προσπαθείτε να διαπραγματευτείτε με ένα πολύ ελεγκτικό άτομο είναι ένα δύσκολο εγχείρημα. Εάν νιώθετε ότι τίποτα δε πάει καλά, έχετε επιλογές, αν και δυσάρεστες: πρώτα, μπορείτε να επιλέξτε να διατηρήσετε τη σχέση σας και να υποκύψετε στον έλεγχο. Μερικά άτομα δεν έχουν προθυμία να ρισκάρουν τη σχέση τους: το τραύμα του αποχωρισμού είναι πιο σημαντικό. Δεύτερον, μπορείτε να επιλέξετε να εγκαταλείψετε τη σχέση σας και αυτό είναι μία δική σας, σοβαρή απόφαση. Φυσικά η αναζήτηση ενός ειδικού για επίλυση της κατάστασης είναι επίσης μία επιλογή, αλλά να ξέρετε ότι τα ελεγκτικά άτομα δύσκολα θα εγκαταλείψουν την ελεγκτικότητα, ακόμα και απέναντι σε έναν θεραπευτή.