Όλα τα παιδιά έχουν βιώσει στρεσογόνα γεγονότα που επηρέασαν τη σκέψη και το συναίσθημα τους. Τις περισσότερες φορές, τα παιδιά επανέρχονται γρήγορα και σχετικά εύκολα.

Ωστόσο, μερικά παιδιά που έχουν βιώσει σοβαρό στρεσογόνο γεγονός, όπως είναι ένας σοβαρός τραυματισμός, ένας θάνατος ή απειλή θανάτου κοντινού οικογενειακού προσώπου, μία μορφή βίας/βιασμού, η επίδραση του είναι μακροχρόνια και έχει συνέπειες. Το παιδί μπορεί να βίωσε το τραύμα αυτοπροσώπως ή μπορεί να ήταν μάρτυρας σε αυτό.

Όταν τα παιδιά παρουσιάζουν συχνά  συμπτώματα (με διάρκεια πάνω από 1 μήνα) εξαιτίας του τραύματος, έχει επηρεαστεί η προσωπική και κοινωνική τους ζωή, ενώ παρατηρείται δυσκολία στην προσαρμογή στην καθημερινότητα τους, τότε μπορεί να τους δοθεί η διάγνωση της Μετα-τραυματικής διαταραχής.

Μερικά παραδείγματα:

• Επαναβίωση του γεγονότος τόσο σε επίπεδο σκέψης όσο και στο παιχνίδι
• Εφιάλτες και προβλήματα ύπνου
• Ευερεθιστότητα όταν εμφανίζεται ανάμνηση του γεγονότος
• Έλλειψη θετικού συναισθήματος
• Επίμονος φόβος ή λύπη
• Εκνευρισμός και ξεσπάσματα θυμού
• Συνεχής αναζήτηση για πιθανούς κινδύνους, ενώ παρατηρείται ότι τρομάζει αρκετά εύκολα
• Κοινωνική απόσυρση
• Άρνηση αποδοχής της πραγματικότητας του γεγονότος ή αναισθησία
• Αποφυγή των περιοχών ή των ατόμων που συνδέονται με το γεγονός

Επειδή τα παιδιά που έχουν βιώσει τραυματικό γεγονός ίσως φαίνονται ανήσυχα, νευρικά ή έχουν προβλήματα συγκέντρωσης και οργάνωσης, τα συμπτώματα της διαταραχής μπορούν να συγκεχυθούν με αυτά που παρουσιάζονται στη Διαταραχή Ελλειματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ).

Περιπτώσεις γεγονότων που μπορούν να προκαλέσουν Μετα-τραυματική διαταραχή:

• Σωματική, σεξουαλική  ή συναισθηματική κακομεταχείριση
• Θύματα ή θύτες σε ένα έγκλημα ή σε περιστατικό βίας
• Σοβαρή ασθένεια ή θάνατος οικογενειακού προσώπου ή φίλου
• Φυσικές καταστροφές
• Σοβαρά ατυχήματα