menu
Επιστροφή στα σχολεία κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19: η στάση των γονέων

Η επιστροφή των παιδιών στο σχολείο και στη καθημερινότητα τους δεν είναι μία εύκολη υπόθεση. Η ρουτίνα τους έχει χαλάσει εντελώς, νέες ανησυχίες έχουν προστεθεί ενώ ένα κύμα ανασφάλειας θα συνεχίζει να αιωρείται σχετικά με το πόσο θα κρατήσει η νέα αυτή κατάσταση. Το χειρότερο που μπορείτε να κάνετε είναι να προσπαθήσετε να μεταφέρετε στα παιδιά το άγχος που νιώθετε για τη πορεία της νέας σχολικής χρονιάς, καθώς αυτό πρόκειται να τους βλάψει συναισθηματικά και αναπτυξιακά. 

Αναμφίβολα ο κορωνοϊός έχει επηρεάσει αρκετά και τα παιδιά με τον ίδιο τρόπο που έχουν επηρεάσει στο παρελθόν οι φυσικές καταστροφές και οι πόλεμοι τα παιδιά εκείνων των εποχών.

Πώς, λοιπόν, να διαχειριστείτε την επιστροφή στα θρανία; Ας είμαστε αισιόδοξοι για την αποδοχή και την προσαρμογή της μάσκας ως νέο δεδομένο της καθημερινότητά τους, των ασφαλών αποστάσεων και το συχνό πλύσιμο των χεριών, δίνοντας τους όσα χρειάζονται. Άρα λοιπόν:

 

  1. Αισιοδοξία. Αισιοδοξία δεν είναι απλά ένα σετ πεποιθήσεων, αλλά και ένα αίσθημα ότι το μέλλον που μας περιμένει θα είναι ευοίωνο. Εάν τα παιδιά εκλάβουν αισθήματα ασφάλειας και προβλεψιμότητας για τον κόσμο τους, τότε θα δημιουργεί μία καλύτερη καθημερινότητα. Η επιστροφή στο σχολείο, εκτός απ’ αυτό προβλέπει και αλλαγή της ώρας ύπνου, το διάβασμα, το χόμπι και την αντικατάσταση του άγχους από το αίσθημα επιστροφής στην κανονικότητα. Οι αισιόδοξοι άνθρωποι τείνουν να χτίζουν καλύτερες σχέσεις με τους γύρω τους, να βιώνουν λιγότερα επίπεδα άγχους, να νιώθουν αυτοπεποίθηση. Σίγουρα, αυτά τα χαρακτηριστικά δε θα θέλατε να λείπουν και από τα παιδιά σας. Ας δείτε λοιπόν την κατάσταση όσο τον δυνατόν με περισσότερο χιούμορ ή θετικότητα: τα άλλα παιδιά φόρεσαν αστείες μάσκες; τι καινούργιο μάθανε στην τάξη; μήπως είναι πιο ενδιαφέρον το μάθημα με λιγότερα παιδιά; Όταν τα παιδιά αντιλαμβάνονται το σήμερα τους ως καλύτερο από το χτες τους, τότε μαθαίνουν να αποκτούν ανοχή στο άγχος και την κατάθλιψη. 
     
  2. Ανοιχτή επικοινωνία. Μιλήστε στα παιδιά για τα κρούσματα και τους θανάτους (ανάλογα με την ηλικία). Βεβαιωθείτε ότι έχουν καταλάβει πλήρως τις νέες προσαρμογές ώστε να προστατέψουν τους αγαπημένους (μεγαλύτερους) ανθρώπους γύρω τους. Ξέρουμε ότι τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα στο στρες, συνεπώς είναι καλό να συζητάτε οτιδήποτε τους προβληματίζει ή δε μπορούν να το προσαρμόσουν στη ρουτίνα τους.  Δεν είναι κακό να μοιράζεστε με τα παιδιά τις αδυναμίες, τα προβλήματα και τις νέες προκλήσεις που προκύπτουν. Προσέξτε απλά τον τρόπο που τα θέτετε και το μήνυμα που περνάτε στο τέλος της συζήτησης, προσθέτοντας έναν τόνο αισιοδοξίας. Η ανοιχτή επικοινωνία μεταξύ των μελών μίας οικογένειας δύναται να δημιουργήσει συνθήκες ανάπτυξης υγιών δεσμών και ψυχικής ανθεκτικότητας. 
     
  3. Ευκαιρίες. Τα παιδιά ίσως δε μπορούν πάντα να βρουν μόνα τους πρόσβαση σε αθλητισμό ή μουσική, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δε τα έχουν ανάγκη. Είναι ευθύνη των γονέων να τους παρέχουν τις κατάλληλες για την ηλικία τους δραστηριότητες ώστε να αναπτύσσουν τα ταλέντα, τις δεξιότητες τους αλλά και να εκτονώνονται. Είναι σίγουρο ότι τα τάμπλετ, τα κινητά και οι υπολογιστές πήραν «φωτιά» τη διάρκεια της καραντίνας και του καλοκαιριού γι’ αυτό το λόγο είναι τώρα ευκαιρία για ένταξη ποιοτικών ενασχολήσεων στη ρουτίνα της οικογένειας. Τα παιδιά πρέπει να ζουν και να εξαντλούν όλη την παιδικότητά τους, ώστε να βιώνουν την ανεμελιά και τα θετικά συναισθήματα της μονάκριβης περιόδου!

Να δείξετε δύναμη σε περίπτωση που το παιδί σας αρνηθεί να επιστρέψει στο σχολείο και εν μέρει να τους καταλάβετε χωρίς να εκνευρίζεστε, καθώς ίσως να μη μπορούν να αποδεχτούν τους νέους κανόνες, τις αλλαγές αλλά και να αποχωριστούν τη νέα συνήθεια του να μη κάνεις τίποτα όλη μέρα! Είναι καλό να δείξετε ενσυναίσθηση αλλά ταυτόχρονα και αυστηρότητα, καθώς είστε υπεύθυνοι για την εκπαίδευση και την οριοθέτησή τους.  Δώστε νέα κίνητρα, θέστε νέους στόχους, δώστε τους κάτι να περιμένουν και προπάντων ακούστε, επικοινωνήστε και αγκαλιάστε τους σε κάθε περίπτωση!